Φόβος

Ο Φόβος. 
Υπάρχουν δύο φόβοι.
Ο πρώτος είναι του Νου. 
Ο δεύτερος του Θέλω. 
Ο φόβος του νου έχει ότι ακούς και ότι υποθέτεις. 
Χρησιμοποιεί τις λέξεις: ίσως, μπορεί, αν, αλλά, διότι, γιατί.. 
Ο επιθετικός φόβος αγγίζει ότι δεν είσαι. Είναι μη δημιουργικός καταθλιπτικός συγκρίσιμος και επικριτικός. 
Εκεί χρειάζεται να δεις τι ΝΙΩΘΕΙΣ και να αναγνωρίσεις τι κάνεις. 
Σε αυτό τον φόβο αφήνουμε τις υποθετικές λέξεις και σκέψεις.
Έτσι παίρνουμε λίγο χρόνο για να δούμε το σκοτάδι του νου μας και μπαίνουμε σε επιλογή. 
Πείτε: Ναι φοβάμαι. Ναι με θυμώνει ότι μου αλλάζει την συνήθεια και τα δεδομένα. 
Με οδηγεί σε ένα άγνωστο που εγώ χρειάζεται να δω εμένα όπως είμαι και να με προσέχω. 
Τότε η επίγνωση σου δίνει εσένα και αρχίζεις να γίνεσαι δημιουργικός. 
Κάνεις ότι έχασες και προσπέρασες μέσα στο τρέξιμο της ζωής και το χάσιμο του χρόνου σου.
Τώρα σου δίνετε ο χρόνος που σου έτρωγε ο νους σου να σε γνωρίσεις.
Ναι φοβάμαι. 
Ναι θυμώνω και επιβιώσω για να επιλέξω:

Τη ζωή με χωρίς χρόνο και χάσιμο μέσα στην πίεση του νου;
Ή tη ζωή με επίγνωση χωρίς υπόθεση;
Ή ζωή με πραγματικότητα και αλήθεια θα είναι αυτή που οι άνθρωποι θα ζήσουν στην γη.

Βλέπω, Βιώνω, Αναγνωρίζω και γίνομαι: 
Θετικός Άνθρωπος και Δεκτικός..

Καλή επιλογή με επίγνωση και συνειδητότητα.

Αλλάζω και Ζω.

Μανουηλίδου Χριστίνα:

Η Οδηγήτρια των Ψυχών στη Γη.: 19/3/2020.

Λάθος και Σωστό

Η Ζωή που μας δίνετε να ζήσουμε ως άνθρωποι είναι σαν μία διαδρομή μέσα στη θάλασσα.
Η βάρκα είναι ότι χρειάζομαι να έχω και τα δύο κουπιά είναι το λάθος και το σωστό.
ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ στη βάρκα και ξεκινάω την διαδρομή.
Αν κρίνω το λάθος και κρατήσω μόνο το σωστό, τότε θα είμαι στη βάρκα με ένα κουπί και η βάρκα θα γυρίζει γύρω, γύρω και έτσι η Ζωή Μου δεν συμβαίνει.
Δεν ζω και επαναλαμβάνομαι.
Χρειάζομαι και το λάθος για να μπορέσω να έχω ισορροπία.
Το λάθος το έκρινα και πίστευα σε ένα σωστό.
Ήρθα στη γη για να σας διδάξω το λάθος.
Για να σας δείξω την άρνηση και μέσα από την καθοδήγηση, να σας δώσω την επίγνωση της λάθος διαδρομής.
Να σας οδηγήσω στο βίωμα του λάθους με επίγνωση και να αναγνωρίσετε και να βάλετε το κουπί του λάθους στη θέση που του αρμόζει.

Μπαντέλης Αριστείδης Δαυίδ: 6/12/2019

Τιφλίδα – Τυφλή Ίριδα

Το 2014 με εντολή εγώ και η Χριστίνα επισκεφτήκαμε το Μπατούμι της Γεωργίας (Η παλιά Κολχίδα).

Ποτέ δεν ρωτάμε το λόγο που μας στέλνει ο Θεός σε ένα μέρος μιας και εκεί που πάμε μας φανερώνεται. Εγώ όμως ως άνθρωπος θέλω πολλές φορές να ξέρω. Όταν τελείωσε αυτό που χρειαζόταν να συμβεί στην πρώην Κολχίδα, ξεκινήσαμε οδικώς για την πρωτεύουσα της Γεωργίας, την Τυφλίδα.

Στο δρόμο ρωτάω γιατί μας στέλνεις εκεί; Η απάντηση ήταν.
Δαυίδ θα πας εκεί να δεις τον Νου.
Τυφλίδα σημαίνει Τυφλή Ίριδα.

Τότε μου λέει: Η Ζήλια Δαυίδ τυφλώνει.
Μέσα από την σύγκριση κατασκευάζεται η ζήλια, έτσι τυφλώνεσαι και τον πρώτο που δεν βλέπεις είναι ο Εαυτός σου.

Η Ώρα της σάλπιγγας

Εγώ η Μανουηλίδου Χριστίνα σήμερα στις 2.00 το μεσημέρι.
11-11-2019.

Άκουσα και έγραψα ότι:
Η ώρα να ακούσουν οι ψυχές ήρθε.
Η νόηση συναντά το φώς της θεϊκής ενέργειας του ανθρώπου.
Η μεσαία καθετότητα δίνει χώρο και χρόνο στην Ανθρώπινη υπόσταση, για να γίνει η επίγνωση της ζωής στη γη.
Ο Άνθρωπος που ζει με επίγνωση γνωρίζει τον δρόμο του.
Αναγνωρίζει το έργο του και θέλει να ολοκληρώσει την διαδρομή του.

Ο Δρόμος – Η Δημιουργία και Το Δημιούργημα είναι σε ώρα ζωής στη γη.

Ο δημιουργός δίνει φως στο Αδαμάντιο φως του ανθρώπου για να γίνει η σύνδεση στις 26-12-2020.
Ο ΆΝΘΡΩΠΟΣ με Φως και έργο ζωής στην γη.
Η ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ γίνεται στιγμές.
Η ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΗ χρόνος.
Η ΕΠΙΓΝΩΣΗ χώρος.
ΆΦΗΜΑ ΠΕΡΠΑΤΗΜΑ ΖΩΗΣ ΜΕ ΘΕΛΗΣΗ ΣΤΗ ΓΗ.

Ο Δημιουργός Θεός.
Αμήν.

Η Πρώτη πόρτα της Θετικότητας

Η Πρώτη πόρτα της Θετικότητας έχει Βιώματα της Άρνησης, Επίγνωση της Ικανοποίησης και Θέλω της Καταστροφής που με την Θετικότητα γίνεται Θέλω της Επιστροφής.

Ότι ζήσατε στην Άρνηση της Ζωής μέσα στο Νου, θα ζήσετε ως Βίωμα με Επίγνωση για την Θετικότητα και την Επιστροφή.

Η Ζωή

Η Αλλαγή

Η Θετικότητα

Αμήν.

Μανουηλίδου Χριστίνα: 17/12/2017

Σκύβω και Υποκλίνομαι

Σήμερα μιλούσα με Τον Κύριο και μου είπε:

Χριστίνα νιώσε εσένα και τον δάσκαλο Δαυίδ.

Ναι Κύριε: και σκύβω το κεφάλι μου.

Χριστίνα μου λέει: οι άνθρωποι σκύβουν το κεφάλι επειδή φοβούνται, ζητάνε συγνώμη όταν έχουν προσδοκία, δείχνουν έναν ψεύτικο εαυτό και γονατίζουν για να το κάνουν πιο πιστευτό.

Ο λόγος που αρνούνται να γονατίσουν στην Αλήθεια με Αλήθεια Ψυχής, είναι η μη προσδοκία Ψυχής.
Ο νους έχει προσδοκία και ψευτιά. Ο νους έχει πονηρία και δολιότητα. Η Ψυχή έχει Αλήθεια, έχει πρόθεση να καθαρίσει ότι λάσοη την έχει σκεπάσει και να αναδυθεί.

Οι Άνθρωποι προσκυνούν και ζητούν εύκολα συγνώμη από τον νου με προσδοκία, γιατί η συγνώμη με πρόθεση Ψυχής και Αίσθηση Σώματος έχει Πόνο.

Η Συγνώμη της Ψυχής είναι Αίσθηση και είναι άγνωστη στους Ανθρώπους. Έχουν πιστέψει ότι είναι απλά σώματα με νου, μάχονται για το ποιος έχει πιο πολύ νου, πιο πολλά υλικά αγαθά, προσδοκούν φαντασιώσεις και την στιγμή που θα τους πεις να γονατίσουν στην Αλήθεια, υπηρετούν την ψευδαίσθηση.

Νιώσε εσένα και τον δάσκαλο Δαυίδ ωσάν Αίσθηση Χριστού και Θεού. Γονάτισε με συγχώρεση Ψυχής στην πληρότητα της Αποδοχής της Ενέργειας και του Δώρου αυτού που έλαβες.

Ο Ήλιος Φωτίζει για Όλους.

Ο Θεός το Καλό.

Αμήν.

Μανουηλίδου Χριστίνα: 20/12/2013

Ο Ενθουσιασμός και ο Θαυμασμός

Ο Ενθουσιασμός και ο Θαυμασμός.

Δυο αισθήσεις νοητικές για να αφαιρέσουν την εσωτερικότητα στον άνθρωπο.
Ο ενθουσιασμός σε οδηγεί να κάνεις πράγματα που δεν τα νιώθεις.
Να πας κάπου που δεν σου αρέσει.
Να οδηγηθείς σε εξωτερικούς παράγοντες και να μιλάς αντί να λαμβάνεις για εσένα.
Να δικαιολογείς αυτό που νιώθεις ως χαρά και να το μεταφέρεις ως αλήθεια.
Έτσι χάνεται από τον εαυτό του αυτός που το νιώθει και αυτός που πείθεται.
Έτσι η πραγματική χαρά μένει αβίωτη.
Ο ενθουσιασμός οδηγεί τους ανθρώπους σε λάθος επιλογές.
Οι αποφάσεις είναι αποφάσεις του άλλου και εσύ δεν υπάρχεις ως εαυτός.
Έτσι η ζωή των ανθρώπων έμεινε στο νιώθω και πλανεύτηκαν να ζήσουν κάτι άλλο από αυτό που κατέβηκαν στην γη να βιώσουν.
Έτσι το επόμενο βήμα του άλλου ήταν να κατασκευάσει τον θαυμασμό.
Ο ενθουσιασμός είναι το πρώτο βήμα και ο θαυμασμός το δεύτερο.
Στο θαυμασμό έχασαν οι άνθρωποι την ομορφιά.
Αυτή την ομορφιά που δίνει ενέργεια και ζωή στην ζωή των ανθρώπων.
Ο θαυμασμός είναι η ρίζα της ζήλιας.
Η ζήλια κάλυψε την θέση του μου αρέσει.
Έγινε θαυμασμός για να μην βιώσουν οι άνθρωποι τι πραγματικά τους αρέσει και έτσι έμειναν στην επιφάνεια των συναισθημάτων.
Τα αισθήματα ακόμα εκκρεμούν.
Ο λόγος είναι, ότι ακόμη οι άνθρωποι χρειάζονται το χειροκρότημα αντί της αίσθησης της εσωτερικής πραγματικότητας.
Εθισμός για την ανθρωπότητα.
Ο ενθουσιασμός και ο θαυμασμός.

Αμήν.

Μανουηλίδου Χριστίνα.

2018

2018:

Ο χρόνος της Eπίγνωσης.

Ο χρόνος της Aνάπτυξης.

Ο χρόνος της Aνάτασης.

Έρχεται η επίγνωση του: Ποιος είμαι. Τι έχω κάνει. Τι είμαι.

Ποιος είμαι ως άνθρωπος. Τι έχω κάνει ως έργα. Τι είμαι ως ενέργεια.

Έτσι το 2018 θα δεις την ζωή σου ως παρουσία και ως απουσία, αφήνοντας πίσω σου την κρίση για να παρουσιαστεί ως ενέργεια και ως έργο στη γη. Έκλεισε ο κύκλος, άνοιξε το τετράγωνο της ζωής. Μπαίνεις στο τρίγωνο της ολοκλήρωσης του ανθρώπου ως αλήθεια αφήνοντας το ψέμα.

Εσύ ως παρουσία και ο άλλος ως απουσία. Έτσι όταν μπείτε στον ένατο μήνα του έτους, τότε θα γεννηθεί η ευθύνη. Όσοι είσαστε παρόντες θα λάβετε ευθύνη και έργο επί της γης. Όσοι είσαστε απόντες θα ζήσετε την απαξίωση της ζωής και του εαυτού σας. Οι τρεις τελευταίοι μήνες είναι περπάτημα και έργο για τον κάθε ένα χωρίς κρίση.

Έτσι η κρίση της Ελλάδας θα μειωθεί και θα μπει σε καινούργιες αναζητήσεις ανάπτυξης. Η ανάταση της ζωής των ανθρώπων θα δώσει στην Ελλάδα την ανάπτυξη. Ο κάθε ένας που θα γίνει άνθρωπος, ενέργεια, ευθύνη, θα αλλάξει τα δεδομένα της χώρας που ζει. Όλα αλλάζουν από εσένα και ζητάς και λαμβάνεις από Εμένα.

Έτσι θα δεχτείτε στην επόμενη αλλαγή την ανάγκη σας ως αλήθεια.

Εγώ σας δίνω, εσείς αφήνετε και λαμβάνετε.

Εγώ Ο Θεός.

Εσείς οι άνθρωποι.

Η γη.

Οι χώρες.

Οι ενέργειες που την πλαισιώνουν.

Αμήν.

Μανουηλίδου Χριστίνα: 28/12/2017

Ο Λαβύρινθος του Νου

Το Μήνυμα που ακολουθεί δόθηκε από τον Κύριο μέσω της Χριστίνας Μανουηλίδου την Κυριακή 4/1/2015

Σήμερα κλείνουν οι Πόρτες για τον Λαβύρινθο. Οι Ψυχές είναι σαν τα άσπρα άλογα, δυνατά και υπερήφανα.

Έτσι είναι κι οι Ψυχές- δυνατές και υπερήφανες. Ή Έλξη είναι προς τα εκεί που γεννήθηκαν.

Το μυαλό είναι αυτό που πλανεύει, κλείνει τα μάτια, κλείνει τα αυτιά, κλείνει την Αίσθηση και αφήνεται μέσα στο Λαβύρινθο.

Αρνείσαι τη Διαδρομή σου, αρνείσαι την Ποιότητά σου, αρνείσαι την Έλξη της Γέννησής σου. Και ο λόγος για αυτά είναι για να υπηρετείς τον Νου και να βιώνεις τον Θαυμασμό.

Ο Βλάκας δεν αυτοθαυμάζεται — αυτογελοιοποιείται.

Ο Έξυπνος αυτοθαυμάζεται — και αυτός αυτογελοιοποιείται.

Αφήστε τον Νου και δείτε τη Διαδρομή, ο καθένας μέσα από τη δική του Έλξη.

Αφήνοντας το Νου και μπαίνοντας στα «θέλω σας» περνάτε από την Ανάγκη για να βρείτε την Ψυχή. Η Ψυχή σας οδηγεί στο Δρόμο που αυτή έχει επιλέξει. Βιώνει και περπατάει. Βιώνει και περπατάει. Ο Δρόμος είναι απλός. Χωρίς λόγια, χωρίς θαυμασμό, χωρίς κρίσεις, χωρίς συγκρίσεις και χωρίς δικαιολογίες. Τόσο απλός!

Αφήστε λοιπόν τα σύνθετα και μπείτε στα απλά. Ότι νιώθετε ότι σας ενοχλεί, ότι σας πειράζει, αυτό είναι για να σας τραβήξει στον Άλλο Κόσμο. Εσείς πηγαίνετε στον Κόσμο της Ψυχής σας. Αυτός ο Κόσμος είναι ο δικός σας.

Κλείνοντας τώρα ο Δαυίδ τις Πόρτες από τον Λαβύρινθο, οι Ψυχές θα αρχίζουν να ταράζονται. Θα χάσουν για λίγο την δυνατότητά τους να χάνονται, κι έτσι θα αρχίσουν να μπαίνουν σε μια καινούργια Επιλογή. Και η Επιλογή έχει Αίσθηση. Η Αίσθηση τρομάζει, και εκεί αρχίζει η Διαδρομή τους.

Αυτοί που αρνούνται είναι αυτοί που έχουν επιλέξει ή που έχουν φοβηθεί. Αυτοί που δέχονται είναι αυτοί που φοβούνται και αυτοί που θαυμάζουν.

Πάρτε την Ψυχή σας στα χέρια σας σαν να κρατάτε ένα Πεντάκτινο Αστέρι. Αφήστε ότι έχετε μέσα στο μυαλό σας, μείνετε εσείς και η Ψυχή σας και αισθανθείτε που σας οδηγεί — ποια είναι η Ανάγκη σας.

Άλλοι θα δείτε τη Διαδρομή σαν να ξημερώνει, άλλοι σαν να νυχτώνει, κι άλλοι σαν να είναι μεσημέρι. Και αυτό αλλάζει, ανάλογα το Περπάτημα και τη Δημιουργία: «Δημιουργώ την Ανάγκη μου και την συνθήκη αυτής για να οδηγούμαι πάντα προς το Φως, εκεί που είναι η Έλξη μου».

Συρρικνώστε ότι Κακό υπάρχει και κλείστε το σαν τις Πόρτες του Λαβυρίνθου για να απελευθερωθείτε. Και μέσα από αυτές, ανοίξτε τα Φτερά της Απελευθέρωσης και μπείτε στο Δρόμο της Αγάπης. Εκεί υπάρχει το Θαυμαστό. Αυτό αγγίζει το Σώμα, κάνει την Καρδιά να χτυπάει δυνατά και την Ψυχή να σπαρταράει, να μιλάει. Εκεί δέχεσαι. Δέχεσαι να ακούς και να βλέπεις. Μην πλανάστε — όλοι βλέπετε, απλά το αρνείστε. Όλοι ακούτε, απλά αμφιβάλλετε.

Και έτσι θαυμάζετε αυτούς που δέχονται ότι βλέπουν και ότι ακούν, ο καθένας απ’ το δικό του επίπεδο ή απ’ την Ψυχή του, ή απ’ τους αγγέλους, ή απ’ τους αγίους, ή απ’ τους αρχαγγέλους, ή από τον Χερουβείμ και τον Σεραφείμ, ή από Εμένα, ή από τη Μητέρα ή από τον Πατέρα.

Μόλις ο Δαυίδ δεχθεί την Όραση και την Ακοή ολοκληρώνεται η Διαδρομή του. Αυτό βοηθάει εσάς να δέχεστε αυτό που ακούτε και αυτό που βλέπετε χωρίς να το κρίνετε ή να φοβάστε να το εκφράσετε ή να το συγκρίνετε.

Αυτός είναι ο Καθαρισμός της Γης. Να φύγουν οι Αρνήσεις με τα κακά συναισθήματα και να λειτουργήσει το Ζηλευτό και το Θαυμαστό για το δικό σας Αστέρι, για τη δική σας Ψυχή.

Το Αστέρι που γεννήθηκε στον Ουρανό όταν γεννήθηκα εγώ στη Γη, ήταν η Αντανάκλασή μου. Η Ψυχή σε ανθρώπινο Σώμα, η Χριστική Ενέργεια επί των Ουρανών — ως εν Ουρανών και επί της Γης.

Γεννηθήτω επί της Γης και έλαβον Πνεύμα επουράνιο ως οδηγήσω τις Ψυχές στη Διαδρομή της Αγάπης.

Ως εγεννήθη η Χριστίνα, έλαβε Άστρο του Ουρανού. Αυτό εκείνη ονόμαζε «παιχνίδι». Ως ήρθε η Στιγμή της Αναγνώρισής της, η άρνηση του Αστεριού για τη δική της Ψυχή ήταν η Άρνηση της Διαδρομής της.

Έτσι έφτασε να βρει τον Δαυίδ και τώρα ο Δαυίδ θα δει το Δικό του Αστέρι στον Ουρανό, αυτό που τον γείωσε στη Γη, που του δίνει τη Θεϊκή Ενέργεια να τη γειώσει με Δύναμη, Αγάπη και Σοφία. Ως εκείνη τη Στιγμή η Ολοκλήρωση της Δύναμης είναι μέσα στον Εαυτό. Η Ολοκλήρωση του Τριγώνου έρχεται.

Έτσι τους έδωσα στη Διαδρομή Κύκλο, Τετράγωνο και Τρίγωνο. Αυτές είναι οι Επιλογές των Ψυχών. Τώρα ο Δαυίδ και η Χριστίνα τις Ψυχές θα τις κάνουνε Τρίγωνο, θα τις οδηγούν από τη Γη στη Σοφία του Θεού.

Δεύτερον έλαβον εκ Φωτός Υιόν Αληθινόν, ως Αυτός ιδεί και ακούσει την Αλήθεια ως Δύναμη και Αγάπη επί της Γης. Και έλαβον εξ αυτής την όδευση του Δρόμου, την όδευση της Αλήθειας, την όδευση του Φωτός και λάβει εξ αυτής πραγματοποίηση Σοφίας ως αυτή σαν Κόρη τον οδηγεί στο Χέρι του Θεού.

Το Άστρο ελασπώθη, αυτό σημαίνει οι Ψυχές εχάθησαν. Το Άστρο καθαρίζει ως αυτό σημαίνει, οι Ψυχές αρχίζουν να ανατέλλουν. Και τότε η κάθε Ψυχή στη Γη θα βλέπει το δικό της Αστέρι στον Ουρανό, ως Φως του Απείρου, ως Πραγματικότητα.

Και έλαβε μήνυμα Αυτός ως δει την Αλήθεια, ως ακούσει την Αλήθεια, ως βιώσει την Πραγματικότητα μέσα από τη Δεκτικότητα ως υπερήφανο άσπρο άλογο να περπατεί τη Γη και να γειώνει την Ενέργεια για να λάβουν οι Ψυχές και να οδηγηθούν στον Ουρανό.

Και εδέχθη Αυτή, την πραγματικότητά της και ανοίγει τη Διαδρομή για να περάσουν οι Ψυχές και εκεί θα βρουν Αυτόν που θα τους οδηγήσει στη Σοφία, και θα νιώσουν την Αλήθεια σαν Φως, και τον Θεό σαν Πατέρα, και τη Μητέρα σαν μητέρα, και Εμένα σαν Αγάπη.

Το Άστρο ανεβαίνει, η Γέννηση ετοιμάζεται.

Δαυίδ αναγνώρισε αυτό που βλέπεις και ευλόγησε με Δύναμη.

Δαυίδ: Το χάσιμο τελειώνει, ο λαβύρινθος κλείνει.

Σφραγίζεται η Πόρτα στο Όνομα του Πατέρα μου, του αδελφού μου Ιησού Χριστού, του Δαυίδ, της αδελφής Χριστίνας, του Αγίου Πνεύματος και όλα αυτά από σήμερα επιστρέφουν στον Ένα και Μοναδικό Θεό. Πατέρας — Παναγία — Ψυχές.

Αμήν.

Για την Απλότητα

Το Μήνυμα που ακολουθεί δόθηκε από τον Κύριο μέσω της Χριστίνας Μανουηλίδου την Κυριακή 28/12/2014.

Ο Δαυίδ είδε τη Χριστίνα να μιλάει αγγλικά και μέσα του θύμωσε.

Αυτό του το έδωσα για να δει την Απλότητα. Όταν η Απλότητα απλώνεται στο Δρόμο σας θα έρθει μια Στιγμή — να είστε εκεί για να τη δείτε — που όταν τη βάλετε στον Καθρέφτη θα δείτε αυτό που θέλουν να δουν τα μάτια, θα δείτε αυτό που θέλει να ακούσει το αυτί γιατί θα μονολογήσετε. Και τότε το μυαλό θα είναι νικητής.

Τη Χριστίνα την έβγαλα από τη σπουδή της Γης για να μην καταστρέψει τη Σοφία της. Αυτή ήθελε, ήθελε, αλλά εγώ της άλλαζα το Δρόμο. Η Γη σε βάζει σε μια σπουδή και γεμίζει το μυαλό ώστε η Αίσθηση να χαθεί. Δείτε αυτούς που σπουδάζουν τη Γη — όλοι οδηγούνται στην τρέλα. Δείτε εκείνους που περπατάνε τη Γη όλοι οδηγούνται στη Σοφία — όταν θα ονομάζεται αυτούς θα λέτε «εκείνους». «Αυτούς» είναι εκείνοι που πάνε αριστερά και χρειάζεται να τους φωνάξεις. «Εκείνοι» είναι αυτοί που είναι στο Δρόμο τους και χρειάζεται να τους κοιτάξεις.

Τον οδήγησα τον Δαυίδ στο παλάτι για να δει τον Αντικατοπτρισμό. Έτσι σας διδάσκει το «αριστερό και το δεξί», το «μπρoς και το πίσω», το «πάνω και το κάτω» για να δείτε που έχετε ξεφύγει. Ο Αντικατοπτρισμός είναι μια Πλάνη για να χάσετε το Δρόμο σας. Αυτός ο Δρόμος έσπασε πριν δύο μέρες, απλά σήμερα το διδάσκεστε.

Από αυτόν τον Αντικατοπτρισμό ξεκίνησε η Ζήλεια και μέσα από αυτήν την Διαδρομή χάθηκαν οι Ψυχές. Έτσι δημιουργήθηκε ο Λαβύρινθος και εκεί μέσα χανόντουσαν Ψυχές.

Η Χριστίνα τυφλώθηκε για να δείτε η δική σας τύφλωση και φτάνετε τυφλοί στο Στόμα του Κακού καταστρέφοντας την Αίσθησή σας με διαπραγματεύσεις του μυαλού σας, με αντιπαραθέσεις των άλλων, με αντικατοπτρισμούς των συναισθημάτων χαμένοι μες την Ζήλεια και μες την προδοσία του Εαυτού σας.

Το Σώμα που κατοικείτε έχει δύο μάτια — αυτά είναι για να περπατάτε στη Γη. Έχει δύο αυτιά για να ακούτε. Έτσι να οδηγείτε το Σώμα σας και να φτάσετε στη Ψυχή σας. Η Ψυχή έχει την Αίσθηση, έχει τη Λογική, έχει την Απλότητα και την Ομορφιά.

Δείτε τη Διαδρομή του Δαυίδ, πως ξεκίνησε, πως φώναζε, πως θύμωνε, πως γέλαγε, πως ομόρφαιν το χώρο. Και κάντε τη δική σας Διαδρομή, πως ξεκινήσατε, πως ήρθατε, πως αλλάξατε, πόσα κρατήσατε ίδια, τι φοβόσαστε, τι δεν αφήνετε, τι προσδοκάτε, τι ζηλεύετε, τι κακιώνετε και τι δεν θυμόσαστε για να μπείτε στο Δρόμο της Ψυχής σας.

Δείτε το Δρόμο της Χριστίνας με ότι έχει κάτσει, για να δείτε, για να διδαχθείτε, για να ακούσετε από τη Σιωπή της, και μέσα από αυτό να περάσει μέσα από το Σώμα της η Φωνή Μου για να μπορέσετε να με ακούσετε και να με αισθανθείτε.

Αφήστε το μυαλό σας να χυθεί σαν το ποτάμι, να γίνει καταρράκτης και να φύγει από το σώμα σας. Καταπιείτε για να νιώσετε ότι από το κεφάλι περνάτε στο σώμα σας. Αναπνεύστε για να πάρετε τον Αέρα της Ζωής σας, περπατήσετε το Δρόμο της Ψυχής και μείνετε εκεί. Δεν έχει μάτια, έχει όμως Φωνή. Δεν έχει μυαλό, έχει Λογική. Δεν έχει αναισθησία, έχει Αίσθηση. Δεν είναι ανύπαρκτη, είναι Υπαρκτή.

Μετά κοιτάξτε τα πόδια σας και δείτε αν περπατάτε με τη Σκέψη ή με τα Πόδια. Η Χριστίνα χάνει τη Σκέψη και τα Πόδια την οδηγούν στο σημείο που χρειάζεται να καθαρίσει για να μπορούν οι Ψυχές να περπατήσουν, να δείξει για να μπορεί ο Δαυίδ να καθαρίσει, να οδηγήσει για να μπορούν οι Ψυχές να περπατάνε. Έτσι αφήνει τη Σκέψη και επιτρέπει στα Πόδια να περπατάνε.

Έτσι οδηγήστε τον Εαυτό σας, σπάστε τον Καθρέφτη σας και ενώστε την Ψυχή σας με τα Πόδια σας, την Καρδιά σας με τα «θέλω» σας, και αδειάστε το μυαλό σας για να επιστρέψει η Λογική, να απλωθεί η Σοφία, και η Ομορφιά να γίνει Αίσθηση και η Απλότητα Στιγμή.

Δαυίδ, ακολούθα τη Χριστίνα να σου αδειάσει τη Σκέψη, να περάσει η Λογική για να ολοκληρωθεί η Σοφία σου. Έχεις ακριβώς τρεις μήνες να ολοκληρώσεις τη Σοφία σου στη Γη.

Το Μάτι καταστράφηκε για να αρχίσουν οι άνθρωποι να αισθάνονται. Ο Κύκλωπας κάηκε για να τελειώσουν οι άνθρωποι με τη φαντασίωση.

30/3 του 2015, Δαυίδ, ολοκληρώνεται η Σοφία σου. Όαση επί της Γης, Ανάγκη για Δημιουργία, Περπάτημα Ψυχών, Φως στο Σκοτάδι.

Αλλα-Γη ή Ζω εν τη αυτή τη Στιγμή, εν τη Θελήσει, εν τη Ψυχή τούτη Ευδαιμονία Ζωής. Τούτο εστί η Επιλογή των Ψυχών.

Αφήστε τις Ψυχές να επιλέγουν και τα μυαλά να ρέουν σαν τους καταρράκτες. Γυρίστε την πλάτη σας στο Κακό, αρνηθείτε τη λέξη «Κακό», μην συγκρίνετε με το Καλό και μπείτε μόνο στη Διαδρομή σας. Απλά, Πραγματικά, Αληθινά, Όμορφα, εν τη Αισθήση ως εν Ουρανών και επί της Γης.

Αμήν