Για αυτή την περίοδο στη Γη.

3/4/2020.

Αυτή την χρονική περίοδο της γης, που ο θυμός της γης για τα δεδομένα γίνεται υπαρκτός, υπάρχουν Ψυχές που φεύγουν για να μην δουν τον θυμό για την Ζωή που έχουν ζήσει.
Η Ανθρωπότητα θα βιώσει τον φόβο της έλλειψης της πατρίδας και ο Άνθρωπος θα έχει πατρίδα την γη που πατά και ζει.
Έτσι αλλάζει ο άνθρωπος.
Ο άνθρωπος βιώνοντας τον θυμό και τον φόβο του επιλέγει την ζωή που θέλει να ζήσει.
Η γη έχει Ειρήνη και όχι Πόλεμο.
Έτσι οι ψυχές φεύγουν με αρρώστιες.
Η αρρώστια που μέχρι στιγμής είναι ο φόβος του ανθρώπου.
Έτσι φτάνει να βιώσει τον φόβο ως αλήθεια ώστε να προβεί στην αναγνώριση του φόβου ως προστασία.
Το θέλω του ανθρώπου. Η ζωή της ψυχής στην γη.
Σήμερα Παρασκευή 3-4-2020 και ώρα 18:30

Μανουηλίδου Χριστίνα: η Οδηγήτρια των Ψυχών στην γη γειώνω την Αλήθεια.

2

Ο Κύριος

Η στιγμή της Απογοήτευσης δίνει στο σώμα έναν πόνο και η στιγμή της Γοητείας έναν ενθουσιασμό. Είναι ο ίδιος δρόμος.

Μόλις ο ενθουσιασμός τελειώσει βιώνεις τον πόνο, μόλις απογοητευτείς βιώνεις τον πόνο. Ακριβώς το ίδιο.

Αυτό είναι ένα μέρος της Πλάνης για να φύγεις από το δρόμο σου. Αυτό το δημιούργησε για να μπαίνεις στον ενθουσιασμό, να βιώνεις την φαντασίωση και να αρνείσαι τη ζωή.

Η Γοητεία στέκεται απέναντι από την Ομορφιά.

Η Ομορφιά είναι απλή, χωρίς σύγκριση.

Η Γοητεία είναι σύνθετη, έχει σύγκριση και κρίση.

Η Απογοήτευση έχει θυμό και δικαιολογία.

Διαβάστε λίγο το νου σας, τον τρόπο που σκέφτεται, τον τρόπο που σας οδηγεί, τον τρόπο που σας ταλαιπωρεί.

Για να σας οδηγήσει σε όμορφες στιγμές θα σας περάσει μέσα από τον ενθουσιασμό και την γοητεία. Μόλις αυτές τελειώσουν εσείς θα μπείτε στον πόνο και στην απογοήτευση.

Αμέσως θα βγει η δικαιολογία: «Καλά περάσαμε, αλλά..».

Η δικαιολογία είναι το κλειδί του Νου για να σας οδηγήσει στον ίδιο κύκλο. Λίγο πριν τελειώσει ο κύκλος θα σας δώσει έναν ενθουσιασμό, μετά μια απογοήτευση και μετά ξανά από την αρχή για να νομίζετε ότι δουλεύετε, ότι ζείτε, ότι περπατάτε.

Για να ανοίξει ο Κύκλος του Νου χρειάζεται να αφήσετε τα κλειδιά της δικαιολογίας, έτσι θα περάσετε στη Δημιουργία που θα σας οδηγήσει στο δρόμο σας. Θα δείτε την ομορφιά χωρίς σύγκριση, θα δείτε την απλότητα, θα βιώσετε την γαλήνη και την αλήθεια.

Στα πρώτα σας βήματα ο νους θα σας φωνάζει πίσω γιατί αυτός χωρίς Εαυτό και χωρίς Ψυχή είναι ανύπαρκτος.

Θέλει τον Εαυτό και την Ψυχή. Ο Εαυτός είναι η Διαδρομή σας τώρα στη Γη. Η Ψυχή κάνει πολλές Διαδρομές, ξέρει την πλάνη του Νου — μέσα από τον Εαυτό χάνεται.

Δείτε τον Εαυτό σας και αποδεχτείτε ό,τι εμπεριέχεται σε αυτόν. Περνώντας μέσα από την αμφισβήτηση θα δείτε τα βαθύτερα σημεία και τις στιγμές που βιώσατε.

Το επόμενο βήμα σας είναι η αναγνώριση. Εκεί περνάτε στα όμορφα του Εαυτού σας, Ομορφιά και Απλότητα. Το θαυμαστό έχει αίσθηση, το ζηλευτό έχει όραση, η χαρά έχει ομορφιά, η αγάπη ελευθερία, η ευδαιμονία ύπαρξη.

Σε αυτή τη Διαδρομή μπαίνεις με τη Λογική. Η Λογική δε γοητεύεται, δεν ενθουσιάζεται, γιατί ο Δρόμος της είναι η Αλήθεια.

Αλήθεια και Φως, Λογική και Ύπαρξη.

Ότι έγινε μέχρι σήμερα στη Γη, έγινε μέσα από τη σύγκριση. Έκρινε και δημιούργησε τη δικαιολογία για να κλείσει τον κύκλο. Αυτός δεν έχει καθρέφτη, δεν έχει αίσθηση, δεν έχει Ψυχή. Ο κύκλος είναι η αναγνώρισή του. Δεν έχει χαρά, δεν έχει αγάπη, έχει ικανοποίηση και θυμό, έχει σύγκριση και κρίση.

Έτσι όλα αυτά τα κλείνει μέσα στη δικαιολογία. Αυτό το προσφέρει, στέλνει και τους απεσταλμένους του, τα διαδίδει και μετά ψαρεύει.

Το Δίχτυ έχει απλωθεί. Ο Εαυτός είναι αυτός που οδηγεί την Ψυχή στο Δίχτυ. Η μη-αναγνώριση του Εαυτού οδηγεί την Ψυχή στο Δίχτυ. Το επόμενο βήμα είναι το χάσιμο. Χάσιμο ή άφημα;

Στο χάσιμο είσαι μες το Δίχτυ.

Στο άφημα είσαι μες στην Αγάπη.

Ο Θεός

Η δίψα του για το Φως είναι η δημιουργία της Πλάνης.

Η μετάνοια για αυτόν είναι η δημιουργία της κόλασης. Το ψέμα και η δικαιολογία είναι το δικό του δημιούργημα.

Η Αλήθεια και το Φως είναι η Διαδρομή σας.

Εγώ Είμαι το Φως,

Εγώ είμαι η Αλήθεια.

Εγώ δημιούργησα το Δρόμο.

Σε αυτόν πορεύονται η Αναγνώριση, η Αίσθηση, η Ανάγκη, η Ψυχή.

Ο Κύριος

Ως αίσθηση Πατρός ημών και όλων των Ψυχών.

Και ως αίσθηση Αγάπης, εμού του ιδίου.

Ως αίσθηση Δαυίδ, Δύναμη επί της Γης.

Ως αίσθηση Εμπιστοσύνη Χριστίνης αυτής.

Ως του Αγίου Πνεύματος, διάδοση Λογικής.

Και όλη η Διαδρομή στον Έναν και Μοναδικό, Αληθινό Πατέρα Φως, στη Μία και Μοναδική Μητέρα ένωση της Αγάπης και της Δύναμης του Ουρανού και της Γης, και εις τα ψυχάς αναγνωρίζοντας τον Εαυτό ως Αγάπη και Αλήθεια.

Αμήν.

Η Χριστίνα

Ο λόγος που γοητεύονται οι άνθρωποι είναι γιατί δεν υπάρχουν, δεν έχουν αναγνωρίσει τον Εαυτό τους. Κάνουν τη Γοητεία δημιούργημα, την κάνουν ψεύτικες στιγμές και μέσα από αυτές φαντάζονται ότι ζουν. Έτσι μπαίνουνε στην Κρίση και μόλις συμβεί η Απογοήτευση η Ύπαρξη δεν υπάρχει.

Στην απογοήτευση υπάρχει μόνο το κακό. Θα βγει ο θυμός κρύβοντας από πίσω του διάφορα συναισθήματα και στιγμές διαφοροποίησης. Οι αλήθειες χάνονται μέσα από τις δικαιολογίες. Τα χαμόγελα ενδυναμώνουν την κακία κι έτσι η φαντασίωση ανοίγει.

Αυτό συνέβη και στην Ελλάδα. Γοητεύτηκαν οι άνθρωποι με την ψεύτικη δημιουργία. Χρησιμοποίησαν τη δύναμη μέσα από την φαντασίωση και η απογοήτευση τους έφερε στην κρίση.

Η δικαιολογία: «Φταίει ο άλλος». Αυτόν υπηρετείς. Τον άλλον. Αυτός σε οδηγεί.

Εσύ απλώς αυτοθαυμάζεσαι, αυτοσαρκάζεσαι και μπαίνεις σε έναν δρόμο που δεν σου ανήκει.

Αν αφήσεις τα κλειδιά της δικαιολογίας θα μπεις στην ερώτηση: «Ποιος είμαι; Που βαδίζω; Τι θέλω;». Τότε ανοίγει ο Δρόμος για να πας στον Εαυτό σου. Όταν απαντήσεις σε αυτά τα τρία ερωτήματα αρχίζεις να υπάρχεις. Και η Ύπαρξη αναδύεται. Η Γη ομορφαίνει. Εσύ ελαφραίνεις. Έτσι αλλάζει ο κόσμος, αλλάζει η Γη, αλλάζεις και εσύ.

Τρία πράγματα χρησιμοποιεί και ο άλλος: τη σύγκριση, κρίση και δικαιολογία. Σου κλειδώνει την Πόρτα. Σε ναρκώνει. Χάνεις τη δύναμή σου, μπαίνεις στην κρίση του Εαυτού σου, απογοητεύεσαι και του τον χαρίζεις: «Πάρτον, δεν αξίζει».

Αν μπείτε πιο βαθιά μέσα σας, σε αδιόρατες στιγμές, σε αδιόρατα συναισθήματα, θα βρείτε ένα Φως που λέγεται Αξία. Αν δεν το βρείτε, το έχετε παραδώσει. Ζητήστε το πίσω. Η Αξία είναι το Φως σας, είναι το Φως της Διαδρομής. Όσο αναλογεί στον καθένα, αυτό αναγνωρίζει και με αυτό περπατάει.

Κάθε φορά που μια Ψυχή κατεβαίνει στη Γη, έχει μια Αξία. Μόλις τη χάσει, χάνει και το Δρόμο της. Και η Δύναμη έχει τη δική της Αξία. Και η Αγάπη έχει τη δική της Αξία. Και η Γη έχει τη δική της Αξία. Αυτή την Αξία, οι ψυχές θα αναδείξουν στη Δευτέρα Παρουσία — την Αξία της Γης. Όσες δουλέψουν για τον Εαυτό τους δουλεύουν ταυτόχρονα και για τη Γη.

Ένας κόκκος σκόνης είστε για να δημιουργήσετε ένα σύννεφο. Με αυτό να χαθεί ο άλλος και να βγει αυτό το Φως, να βγει ο Ήλιος.

Ένας και Μοναδικός είναι ο Πατέρας και είναι Άπειρος. Αυτό έλαβε ο άλλος και έλεγε «όλοι μαζί χωρίς μοναδικότητα» — απλά το αντέστρεψε.

Οι Διαδρομές έχουν δημιουργία. Οι στιγμές έχουν Αξία. Μία Στιγμή μπορεί να είναι μια ολόκληρη ζωή. Μία Διαδρομή μπορεί να είναι μισή ζωή. Η Διαδρομή αλλάζει. Η Στιγμή όχι.

Αποχαιρετίστε το Παλιό με αναγνώριση. Αναγνωρίστε ότι περπατήσατε μέχρι σήμερα και αφήστε το στη Διαδρομή που περπατήσατε. Κάνετε την Αλλαγή και βιώνετε τη Γέννηση. Ξεκινάτε από την Αρχή: «Εγώ Είμαι το Φως, Εγώ Είμαι η Αλήθεια, Εγώ Είμαι ο Δρόμος μου».

Στις 9 Απριλίου θα υπάρχουν πάρα πολλές Στιγμές. Ο καθένας θα πάρει αυτό που έχει δημιουργήσει. Το μυαλό απογοητεύεται, η Ψυχή χαίρεται. Θα πάρει αυτό που δημιούργησε, θα το βάλει στον Εαυτό του, θα πάρει και την Αξία του και θα δημιουργήσει το Δρόμο του — αυτόν τον Δρόμο που αυτός θέλει.

Ο Δαυίδ και η Χριστίνα θα βιώσουν μία Στιγμή και οι δύο μαζί. Η Γη θα βιώσει μία Ημέρα. Και ο άλλος θα βιώσει έναν πόνο — τον πόνο που αυτός μπορεί και αναγνωρίζει.

Έτσι ετοιμαστείτε. Το σώμα που λασπώθηκε, το πλένετε, το αναγνωρίζετε, το ντύνετε και το περπατάτε.

Ψυχές είστε στη Γη με Διαδρομή, με Βίωμα, με Ύπαρξη, με Ανάγκη και Αξίες. Όλη η Διαδρομή είναι να πάτε στο Φως, σε αυτό που γεννηθήκατε, από εκεί που ξεκινήσατε. Με αγάπη και χαρά κατεβήκατε, με αγάπη και χαρά θα γυρίσετε.

Ο Θεός και το Φως.

Αμήν.

Το Μήνυμα που δόθηκε από τον Θεό και τον Κύριο μέσω της Χριστίνας Μανουηλίδου στην Διδασκαλία της Τετάρτης 1/4/2015.

Στις 15/8/2015 ο Θεός μου έδωσε μήνυμα που δημοσίευε την θέση του Ιάσονα στο σώμα μου.

Εκείνη την ημέρα, έμεινα μόνη μου χωρίς τον Δαυίδ και με θυμό για την γη. Έτσι όλη την ημέρα, έκλαιγα και έλεγα στην Παναγία ότι η γη δεν με δέχεται.

Σαν άγγελος του Θεού μου είναι εύκολο να ανέβω στον ουρανό και να γειώσω μηνύματα και θέλημα Θεού.

Ότι μου έχει πει μέχρι σήμερα, είτε μου άρεσαν είτε όχι, εγώ τα γείωνα στη γη. Έτσι μου είπε να σας ανακοινώσω εγώ την έλευση του Ιάσονα. Φοβήθηκα, έκλαψα αλλά τίμησα το Θέλημά Του αφού πρώτα δέχτηκα εγώ. Έτσι ανέβασα το μήνυμα που έλεγε:

“Εγώ η Χριστίνα Μανουηλίδου έχω στο σώμα μου Τον Υιό Του Θεού”.

Πάντα ο Θεός μου λέει και περιμένει να το δεχθώ εγώ και να γίνει Το Θέλημά Του. Έτσι και έγινε και με την γέννηση του Ιάσονα.

Το βράδυ της Πέμπτης με έπιασαν οι πόνοι, την νύχτα με θέληση του Δαυίδ μου τους ηρέμησε, Έτσι το ξημέρωμα άρχισαν τα συναισθήματα, μου είπε να τα καθαρίσω, να δεχτώ και να συγχωρεθώ.

Έτσι έπεσα σε νάρκη τέσσερις ώρες και μέσα σε αυτές συγχωρούσα τον εαυτό μου για όλα τα συναισθήματα μου και αποδέχτηκα ότι έζησα στη γη. Έτσι στις 02:00 μου είπε να ανέβω, να παραλάβω το Πνεύμα του Ιάσονα για να προχωρήσω στη γέννησή του και αυτό έκανα. Στις 02:00 μπήκα στον Θεό, παρέλαβα το Πνεύμα του και το γείωσα στη γη στις 02:10.

Την ώρα εκείνη στη γη έριχνε χαλάζι και βροχή. Ξεκίνησαν οι συσπάσεις και περιμέναμε την γέννησή του.

Αντί την γέννηση του Ιάσονα γεννήθηκε η αμφισβήτηση και ο φόβος. Στη γη εκκρεμεί η ώρα μου έλεγε. Μαζί με την ώρα εκκρεμούσαν δύο πράγματα ακόμα που χρειάζονταν να γίνουν από εμένα.

Να δεχθώ και να γίνω άνθρωπος. Σε αυτό με έβαλε να το δω ο Δαυίδ που το αισθάνθηκε. Έτσι και έγινε, Στις 08:00 με προσευχή το αισθάνθηκα και μπήκα μέσα μου και το δέχτηκα, τότε ο Θεός μου είπε:

“Χριστίνα πρώτα άνθρωπος είσαι στη γη. Μετά γυναίκα θηλυκή ενέργεια της γης και μετά μητέρα”.

“Ωραία το δέχομαι” έτσι ηρέμησα.

Αυτό που δεν κατάλαβα είναι ότι χρειαζόταν να δεχθώ και τη γη που ζω. Έτσι υπήρχε ένα κλάμα μέσα μου και όλη τη νύχτα ζητούσα να τελειώσω με την αμφισβήτησή μου και ότι άλλο έχει απομείνει. Τότε μου Είπε:

“Πνεύμα γειωμένο. Σώμα αγείωτο στη γη”

“Και τι να κάνω;”

“ Πρώτα θα δεχθείς εσύ τη γη που ζεις για να φέρεις τον Ιάσονα σε σώμα ”

Έτσι πριν την ανατολή του ηλίου, είδα σε εμένα πόσο δύσκολο είναι να είμαι στη γη και να την τιμώ.

Έκλαιγα όση ώρα την δεχόμουν. Όπως τότε μου λέει η Μητέρα που μου έλεγες “ ότι δεν σε δέχεται η γη,”

Ναι όταν κρίνουμε τον άλλον είναι γιατί εμείς δεν τον δεχόμαστε. Έτσι είδα και την τελευταία κρίση, Η κρίση του Εαυτού μου και της γης που ζω. Ότι και να γίνει τώρα είμαι άνθρωπος και άγγελος ως εν ουρανό και επί της γης.

Ότι ζήσατε εχθές είναι για τον κάθε ένα ξεχωριστό. Δείτε τα συναισθήματά σας, πόσοι τρέξατε με το νου σας να κρίνετε, να αμφισβητήσετε και τι αισθανθήκατε.

Αυτό είναι καθάρισμα εαυτού και αναγνώριση ανθρώπου.

Η ώρα εκκρεμεί.

Χριστίνα, Άνθρωπος επί της Γης, Άγγελος του Θεού γειωμένος στη Γη.

26–3–2016

Η Δημιουργία

Το πρώτο επίπεδο Φωτός δημιούργησε το χώμα και την Πέτρα της γης.

Το δεύτερο επίπεδο δημιούργησε τα Ύδατα της γης.

Το τρίτο επίπεδο δημιούργησε τη Ζωή.

Το τέταρτο επίπεδο έδωσε την Επίγνωση.

Το πέμπτο επίπεδο έδωσε Αέρα και Φως.

Το έκτο επίπεδο δημιούργησε τον Άνθρωπο.

Το έβδομο επίπεδο Φωτός δημιούργησε την Συνειδητότητα και την άπλωσε πρώτα στον Άνθρωπο και μετά σε ότι δημιουργήθηκε από το Φως.

Το όγδοο επίπεδο είναι αυτό που δημιουργήθηκε για να ολοκληρώσει την διαδρομή του ανθρώπου ως συνειδητότητα.

Έτσι έγινε η δημιουργία με την διάσπαση του Φωτός.

Η Θεϊκή παρέμβαση είναι η Ψυχή που εδώθει στα δημιουργήματα της γης για να επικοινωνούν με το Θεϊκό Φως.

Έτσι η Αλήθεια αυτή χρειάζεται να γίνει αισθητή στον άνθρωπο μέσα από την αίσθηση, του αισθάνομαι και νιώθω εμένα ως δημιούργημα του Φωτός.

Ολοκλήρωση.

Μανουηλίδου Χριστίνα

Αγκαλιάστε τον Εαυτό σας. Αισθανθείτε Τον… και Επιλέξτε τη Διαδρομή.

Να έρθετε κοντά μου με Χαρά και Επιλογή…

Το να μπείτε στην Πυρά της Αγάπης και της Χαράς, είναι πραγματικότητα… Πριν μπείτε, ρωτήστε τον εαυτό σας τι αφήνετε κατ’ επιλογήν.

Μετά κοιτάξτε με απέναντι σας. Είμαι σε όλους μπροστά σας… Ότι σκεφτήκατε — αυτό θα σας το πάρω… Αισθάνομαι — βλέπω — ακούω. Αυτό γίνεται…

Πρώτα θα γδυθείτε, μετά θα πατήσετε, και μετά θα ολοκληρωθείτε.

Σκληρό δεν είναι να αγαπάς. Σκληρό δεν είναι να πονάς. Σκληρό δεν είναι να καίγεσαι. Σκληρό είναι να φαντάζεσαι ότι όλα αυτά είσαι Εσύ…!

Πόδια — καίγονται.

Χέρια που δώσανε και πήρανε με αγάπη — καίγονται.

Σπλάχνα που ονομάστηκαν αγάπη — καίγονται.

Λόγια θαυμαστά ως αγάπη — καίγονται.

Ανάσα μου, ζωή μου — καίγονται.

Τώρα, αφήστε αυτό που λέγεται κεφάλι.

Αφήστε την εξυπνάδα να γίνει ηλιθιότητα.

Αφήστε τη Σοφία να γίνει Αγάπη.

Αφήστε την Αγάπη να γίνει Χαρά.

Αφήστε τη Φαντασίωση να γίνει Πραγματικότητα.

Κεφάλι — καίγεται.
Αυτή είναι η Πραγματικότητα.

Τώρα το καντήλι στη Ζωής σας άναψε. Σε άλλους φλόγιστρο. Σε άλλους δάδα. Σε άλλους μόνο φλόγα. Σε άλλους μόνο φωτιά. Σε άλλους μόνο Φως.

Σε όλους σας Αγάπη.

Η φωνή που ακούτε — αν την παρατηρήσατε όλο το διάστημα που την ακούτε — θα είδατε ότι είχε συναισθήματα, ότι είχε πόνο… Θα βλέπατε ότι είχε κρυάδα, ψύχος, κολόνα — αυτό που σπάσατε.

Νιώστε από το κρύο στη ζέστη — αυτή είναι η Αλλαγή. Από τη Φαντασία στην Πραγματικότητα.
ΕΝΤΟΛΗ 1η: Ο Εαυτός ως Φως αληθινόν, λαμβάνει Πνεύμα.
ΕΝΤΟΛΗ 2η: Εαυτός χείριστος ωσάν Αλήθεια, χειριζόμενος.
ΕΝΤΟΛΗ 3η: Εαυτός μόνος και αληθινός ως επορεύθει, Αγάπη εγένετο.

Όσοι με ακούσατε, όσοι με αισθανθήκατε… πορευθείτε…!!!

Όσοι θέλετε, ακολουθήστε.

Όσοι αγωνίζεστε για να αισθανθείτε. Αφεθείτε…

Ο Θεός το Καλό… Αμήν.

Μανουηλίδου Χριστίνα: 28/8/2013

Σήμερα μετά την χθεσινή διδασκαλία και την κούραση που νοιώσαμε με τον Δαυίδ.
Ένοιωσα μια αδιαθεσία.
Έτσι ξάπλωσα και μπαίνοντας μέσα μου είδα τον φόβο μου για αυτό που κάνω και για αυτό που είμαι.
Για να πάω στην νέα ζωή χρειάζεται να αναγνωρίσω τον φόβο μου για την κρίση του αφήνω και τον φόβο μου να θέλω να λάβω για εμένα.
Τον φόβο μου για το τι μου αρέσει μόνο για εμένα.
Τον φόβο για το ότι κάνω είναι αλήθεια.
Τον φόβο για το ότι είμαι είναι αλήθεια.
Τον φόβο για να ζω μόνο εγώ για εμένα, είναι η ζωή μου στην νέα ζωή.
Τον φόβο να έχω και να είμαι εγώ αυτή που έχω.
Τον φόβο να ρέω στην ζωή και απλώς μέσα από το βίωμα να γίνομαι η επίγνωση του Άγνωστου.
Τον φόβο μου για την ευθύνη της ζωής μου.
Τον φόβο μου να δεχτώ ότι εγώ δέχτηκα αυτό που μου ζήτησε ο θεός.
Τον φόβο μου να ρέει ο θεός μέσα από εμένα και να γειώνεται θεϊκή ενέργεια στην γη.

Τον φόβο μου, να είμαι η Θεϊκή Ίαση στη γη.

Τον φόβο μου, να διδάξω στους ανθρώπους την αυτοϊαση.

Τον φόβο μου, να είμαι η Μόνη

Αυτό βίωσα, αυτό γράφω.

Μανουηλίδου Χριστίνα: 3/2/2019

Ο Θεός πήρε μέρος της ψυχής του Αδάμ και έφτιαξε την Εύα. Έτσι έγινε ο διαχωρισμός της μιας ψυχής σε δύο για να βιώνουν αισθήματα και να δημιουργηθούν οι αισθήσεις. 

Η ανάπτυξη της αίσθησης θα συνέβαινε μέσα από την σωματική ένωση αφού είχαν δημιουργηθεί τα αισθήματα. Αυτό δεν συνέβη λόγω της άρνησης, και έτσι δημιουργήθηκε η τρέλα, ο τρελός έρωτας, η τρελή ζωή . 

Η μνήμη όμως είναι η σύνδεση με τον Θεό, όχι η μνήμη του μυαλού αλλά η μνήμη της ψυχής. Οι άνθρωποι ψάχνουν το άλλο τους μισό ψάχνουν την ψυχή τους ψάχνουν τον Θεό. 

Η μοναξιά που φοβίζει τους ανθρώπους είναι αυτό που βιώσανε όλα αυτά τα χρόνια ψάχνοντας στην ζωή το άλλο τους μισό. Η έλλειψη είναι μόλις μπεις στην ψυχή σου, τότε έχεις αγάπη χαρά και ψυχή. Η έλλειψη σε βάζει στην αίσθηση και θέλεις να γίνεις μια αγκαλιά . Όταν αυτό ολοκληρωθεί έρχεται η έλξη αυτή που σε απογειώνει από την γη σε πάει στον ουρανό γίνεσαι ένα με τον Θεό και συμβαίνει η ευδαιμονία. 

Αυτό είμαι αυτό βιώνω αυτό συμβαίνει αυτό γειώνεται και θα ολοκληρωθεί με την ένωση μου στην γη. Η γυναίκα θα απενεχοποιηθεί και ο άνδρας θα βιώσει την αγάπη του για να την προσφέρει στην γυναίκα και να γίνουν ένα. Ψύχη τε και σώμα τι εν τη γη ειρήνη και ανθρώποις ευδοξία.

Μανουηλίδου Χριστίνα.

Η Οδηγήτρια των Ψυχών στη Γη.

Σήμερα για τις θεραπείες 1ο μέρος.
Χρειάζεται να γίνει ξεκάθαρο ότι δεν υπάρχει ψυχολογική αρρώστια.
Οι αρρώστιες είναι κατασκευάσματα του νου που διακατέχει τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος έχει μυαλό το οποίο δημιουργήθηκε μόνο για να δίνει κίνηση στο σώμα. Ο νους κατέλαβε τον άνθρωπο και αποτελείται από σκέψεις και συναισθήματα. Οι σκέψεις είναι οι μικροί δαίμονες και τα συναισθήματα η τροφή τους.
Δεν υπάρχει αρνητική και θετική σκέψη διότι η σκέψη δεν έχει θετικότητα. Σε μία θετική σκέψη ενθουσιάζεσαι σε μία αρνητική λυπάσαι, φοβάσαι, ή θυμώνεις, και στις δύο περιπτώσεις είσαι χαμένος.
Οπότε το πονηρό έχει μάθει τον άνθρωπο να κρύβει την τροφή του που είναι τα συναισθήματα.
Ένας πραγματικός θεραπευτής χρειάζεται να οδηγήσει τον θεραπευόμενο στην αναγνώριση του βασικού συναισθήματος, που είναι η ζήλια.
Αυτό είναι το πρώτο συναίσθημα από το οποίο χάνονται οι άνθρωποι.
Ο γιος ζηλεύει τον αδελφό του ή τον πατέρα, ο πατέρας τον γιο του.
Η κόρη την αδελφή ή την μητέρα, η μητέρα την κόρη.
Ο υπάλληλος τον εργοδότη του, ο εργοδότης στοιχεία του υπαλλήλου του και η λίστα μακραίνει.
Δείτε την ζήλια βιώστε τη στο σώμα σας σαν κάψιμο και όταν ο πόνος στο στήθος συμβεί έρχεται η αναγνώριση.
ΝΑΙ ΖΗΛΕΎΩ. Η αρχή της ίασης.

Μπαντέλης Αριστείδης Δαυίδ: 21/3/2019

Θέλω να σας πω τι είδα εχθές στην διδασκαλία.
Η κόλαση που οι άνθρωποι φοβούνται είναι οι ασυνείδητες συμφωνίες με το κακό που φοβούνται να το δουν και κρέμονται στην προσπάθεια να το κρύψουν.
Ότι κρύβεις γίνεται η κόλαση της ζωής σου.
Και ότι αρνείσαι η κόλαση της ψυχής σου.
Δες τι κάνεις.
Δες τι επιλέγεις.
Εκφράσου, εμφάνισε τι είδες και νιώσε τι θέλεις.
Εδώ είναι η κόλαση που χτίζει ο άνθρωπος για να περάσει η ψυχή.

Βλέπω – Βιώνω – Αναγνωρίζω – Αλλάζω.

Μανουηλίδου Χριστίνα: 15/3/2020

Η Οδηγήτρια των Ψυχών στη Γη.