Το δέντρο της Ζωής.

Ξεκινάει με την γέννησή σου.
Η γέννηση είναι η ζωή .
Η διαδρομή είναι το βίωμα.
Νιώθω και ζω.
Ζω και περπατώ τον δρόμο της ζωής ως μοναδικός άνθρωπος σε αυτόν.
Βάζω μέσα στον δρόμο μου ότι εγώ δω, νιώσω και επιλέξω για εμένα.
Έτσι έχω ελευθερία και πλούτο.
Ότι τελειώνει το αποδέχομαι το Ευχαριστώ για ότι μου έδωσε και το αφήνω να φύγει.
Η ΕΠΙΓΝΩΣΗ με οδηγεί στην συνέχεια της διαδρομής μου.
Η κρίση με σταματά και με οδηγεί στον πόνο.
Επιλογή ζωής.
Κρίση και πόνος φεύγεις εσύ από τον δρόμο σου.
Ευχαριστώ για ότι μου έδωσες και σε αφήνω.
Ζωή επίγνωση και Σοφία βιώματος.
Ζω για να με αγαπώ.
Ζω για να με οδηγώ.
Ζω για να υπάρχω στο άφημα της ζωής.
Ζω ως Άνθρωπος της επίγνωσης και ευθύνομαι και κατευθύνομαι σε θετικότητα και δεκτικότητα.
Το δέντρο της Ζωής είναι αυτό που χτίζεις.
Ο δρόμος είναι αυτός που μαζεύει βιώματα ευχαρίστησης για να χτίσεις το δέντρο σου.
Ότι χτίσω θα γυρίσω να το ολοκληρώσω.
Το δέντρο είναι διαδρομή ζωής και ολοκλήρωση.
Γεμίζει με εσένα και αγάπη για εσένα.
Είσαι μόνος σου σε αυτό το έργο Ζωής.
Βλέπεις- ζεις — αναγνωρίζεις — αποδέχεσαι και χτίζεις με την ουσία σου.
Όσες ζωές χρειαστείς τις έχεις μέχρι την ολοκλήρωση.
Σαν κουραστείς μείνε και ΝΟΙΩΣΕ την κούραση.
Σαν την προσπεράσεις το δέντρο της ζωής μένει χωρίς την ολοκλήρωση.
Στην ολοκλήρωση της γης αυτά τα δέντρα καίγονται.
Τα δέντρα που ολοκληρώνονται γίνονται ζωή της νέας ζωής που ξεκινά για την συνέχεια αυτής.
Το δέντρο της Ζωής.
Η ζωή και ο δρόμος σου.
Η Αποδοχή η θετικότητα και η δεκτικότητα.
Η Ένωση της άρνησης και θετικότητας ως ουσία ΖΩΗΣ.

Εγώ η Μανουηλιδου Χριστίνα η Οδηγήτρια των ψυχών.
Από την άρνηση στην αποδοχή του δρόμου..