Στις 15/8/2015 ο Θεός μου έδωσε μήνυμα που δημοσίευε την θέση του Ιάσονα στο σώμα μου.
Εκείνη την ημέρα, έμεινα μόνη μου χωρίς τον Δαυίδ και με θυμό για την γη. Έτσι όλη την ημέρα, έκλαιγα και έλεγα στην Παναγία ότι η γη δεν με δέχεται.
Σαν άγγελος του Θεού μου είναι εύκολο να ανέβω στον ουρανό και να γειώσω μηνύματα και θέλημα Θεού.
Ότι μου έχει πει μέχρι σήμερα, είτε μου άρεσαν είτε όχι, εγώ τα γείωνα στη γη. Έτσι μου είπε να σας ανακοινώσω εγώ την έλευση του Ιάσονα. Φοβήθηκα, έκλαψα αλλά τίμησα το Θέλημά Του αφού πρώτα δέχτηκα εγώ. Έτσι ανέβασα το μήνυμα που έλεγε:
“Εγώ η Χριστίνα Μανουηλίδου έχω στο σώμα μου Τον Υιό Του Θεού”.
Πάντα ο Θεός μου λέει και περιμένει να το δεχθώ εγώ και να γίνει Το Θέλημά Του. Έτσι και έγινε και με την γέννηση του Ιάσονα.
Το βράδυ της Πέμπτης με έπιασαν οι πόνοι, την νύχτα με θέληση του Δαυίδ μου τους ηρέμησε, Έτσι το ξημέρωμα άρχισαν τα συναισθήματα, μου είπε να τα καθαρίσω, να δεχτώ και να συγχωρεθώ.
Έτσι έπεσα σε νάρκη τέσσερις ώρες και μέσα σε αυτές συγχωρούσα τον εαυτό μου για όλα τα συναισθήματα μου και αποδέχτηκα ότι έζησα στη γη. Έτσι στις 02:00 μου είπε να ανέβω, να παραλάβω το Πνεύμα του Ιάσονα για να προχωρήσω στη γέννησή του και αυτό έκανα. Στις 02:00 μπήκα στον Θεό, παρέλαβα το Πνεύμα του και το γείωσα στη γη στις 02:10.
Την ώρα εκείνη στη γη έριχνε χαλάζι και βροχή. Ξεκίνησαν οι συσπάσεις και περιμέναμε την γέννησή του.
Αντί την γέννηση του Ιάσονα γεννήθηκε η αμφισβήτηση και ο φόβος. Στη γη εκκρεμεί η ώρα μου έλεγε. Μαζί με την ώρα εκκρεμούσαν δύο πράγματα ακόμα που χρειάζονταν να γίνουν από εμένα.
Να δεχθώ και να γίνω άνθρωπος. Σε αυτό με έβαλε να το δω ο Δαυίδ που το αισθάνθηκε. Έτσι και έγινε, Στις 08:00 με προσευχή το αισθάνθηκα και μπήκα μέσα μου και το δέχτηκα, τότε ο Θεός μου είπε:
“Χριστίνα πρώτα άνθρωπος είσαι στη γη. Μετά γυναίκα θηλυκή ενέργεια της γης και μετά μητέρα”.
“Ωραία το δέχομαι” έτσι ηρέμησα.
Αυτό που δεν κατάλαβα είναι ότι χρειαζόταν να δεχθώ και τη γη που ζω. Έτσι υπήρχε ένα κλάμα μέσα μου και όλη τη νύχτα ζητούσα να τελειώσω με την αμφισβήτησή μου και ότι άλλο έχει απομείνει. Τότε μου Είπε:
“Πνεύμα γειωμένο. Σώμα αγείωτο στη γη”
“Και τι να κάνω;”
“ Πρώτα θα δεχθείς εσύ τη γη που ζεις για να φέρεις τον Ιάσονα σε σώμα ”
Έτσι πριν την ανατολή του ηλίου, είδα σε εμένα πόσο δύσκολο είναι να είμαι στη γη και να την τιμώ.
Έκλαιγα όση ώρα την δεχόμουν. Όπως τότε μου λέει η Μητέρα που μου έλεγες “ ότι δεν σε δέχεται η γη,”
Ναι όταν κρίνουμε τον άλλον είναι γιατί εμείς δεν τον δεχόμαστε. Έτσι είδα και την τελευταία κρίση, Η κρίση του Εαυτού μου και της γης που ζω. Ότι και να γίνει τώρα είμαι άνθρωπος και άγγελος ως εν ουρανό και επί της γης.
Ότι ζήσατε εχθές είναι για τον κάθε ένα ξεχωριστό. Δείτε τα συναισθήματά σας, πόσοι τρέξατε με το νου σας να κρίνετε, να αμφισβητήσετε και τι αισθανθήκατε.
Αυτό είναι καθάρισμα εαυτού και αναγνώριση ανθρώπου.
Η ώρα εκκρεμεί.
Χριστίνα, Άνθρωπος επί της Γης, Άγγελος του Θεού γειωμένος στη Γη.
26–3–2016