Φόβος

Ο Φόβος. 
Υπάρχουν δύο φόβοι.
Ο πρώτος είναι του Νου. 
Ο δεύτερος του Θέλω. 
Ο φόβος του νου έχει ότι ακούς και ότι υποθέτεις. 
Χρησιμοποιεί τις λέξεις: ίσως, μπορεί, αν, αλλά, διότι, γιατί.. 
Ο επιθετικός φόβος αγγίζει ότι δεν είσαι. Είναι μη δημιουργικός καταθλιπτικός συγκρίσιμος και επικριτικός. 
Εκεί χρειάζεται να δεις τι ΝΙΩΘΕΙΣ και να αναγνωρίσεις τι κάνεις. 
Σε αυτό τον φόβο αφήνουμε τις υποθετικές λέξεις και σκέψεις.
Έτσι παίρνουμε λίγο χρόνο για να δούμε το σκοτάδι του νου μας και μπαίνουμε σε επιλογή. 
Πείτε: Ναι φοβάμαι. Ναι με θυμώνει ότι μου αλλάζει την συνήθεια και τα δεδομένα. 
Με οδηγεί σε ένα άγνωστο που εγώ χρειάζεται να δω εμένα όπως είμαι και να με προσέχω. 
Τότε η επίγνωση σου δίνει εσένα και αρχίζεις να γίνεσαι δημιουργικός. 
Κάνεις ότι έχασες και προσπέρασες μέσα στο τρέξιμο της ζωής και το χάσιμο του χρόνου σου.
Τώρα σου δίνετε ο χρόνος που σου έτρωγε ο νους σου να σε γνωρίσεις.
Ναι φοβάμαι. 
Ναι θυμώνω και επιβιώσω για να επιλέξω:

Τη ζωή με χωρίς χρόνο και χάσιμο μέσα στην πίεση του νου;
Ή tη ζωή με επίγνωση χωρίς υπόθεση;
Ή ζωή με πραγματικότητα και αλήθεια θα είναι αυτή που οι άνθρωποι θα ζήσουν στην γη.

Βλέπω, Βιώνω, Αναγνωρίζω και γίνομαι: 
Θετικός Άνθρωπος και Δεκτικός..

Καλή επιλογή με επίγνωση και συνειδητότητα.

Αλλάζω και Ζω.

Μανουηλίδου Χριστίνα:

Η Οδηγήτρια των Ψυχών στη Γη.: 19/3/2020.