Ο Ενθουσιασμός και ο Θαυμασμός

Ο Ενθουσιασμός και ο Θαυμασμός.

Δυο αισθήσεις νοητικές για να αφαιρέσουν την εσωτερικότητα στον άνθρωπο.
Ο ενθουσιασμός σε οδηγεί να κάνεις πράγματα που δεν τα νιώθεις.
Να πας κάπου που δεν σου αρέσει.
Να οδηγηθείς σε εξωτερικούς παράγοντες και να μιλάς αντί να λαμβάνεις για εσένα.
Να δικαιολογείς αυτό που νιώθεις ως χαρά και να το μεταφέρεις ως αλήθεια.
Έτσι χάνεται από τον εαυτό του αυτός που το νιώθει και αυτός που πείθεται.
Έτσι η πραγματική χαρά μένει αβίωτη.
Ο ενθουσιασμός οδηγεί τους ανθρώπους σε λάθος επιλογές.
Οι αποφάσεις είναι αποφάσεις του άλλου και εσύ δεν υπάρχεις ως εαυτός.
Έτσι η ζωή των ανθρώπων έμεινε στο νιώθω και πλανεύτηκαν να ζήσουν κάτι άλλο από αυτό που κατέβηκαν στην γη να βιώσουν.
Έτσι το επόμενο βήμα του άλλου ήταν να κατασκευάσει τον θαυμασμό.
Ο ενθουσιασμός είναι το πρώτο βήμα και ο θαυμασμός το δεύτερο.
Στο θαυμασμό έχασαν οι άνθρωποι την ομορφιά.
Αυτή την ομορφιά που δίνει ενέργεια και ζωή στην ζωή των ανθρώπων.
Ο θαυμασμός είναι η ρίζα της ζήλιας.
Η ζήλια κάλυψε την θέση του μου αρέσει.
Έγινε θαυμασμός για να μην βιώσουν οι άνθρωποι τι πραγματικά τους αρέσει και έτσι έμειναν στην επιφάνεια των συναισθημάτων.
Τα αισθήματα ακόμα εκκρεμούν.
Ο λόγος είναι, ότι ακόμη οι άνθρωποι χρειάζονται το χειροκρότημα αντί της αίσθησης της εσωτερικής πραγματικότητας.
Εθισμός για την ανθρωπότητα.
Ο ενθουσιασμός και ο θαυμασμός.

Αμήν.

Μανουηλίδου Χριστίνα.