Όραμα Χριστίνας

Σήμερα στις 3.00 το μεσημέρι είδα ένα όραμα.

Βρίσκομαι στις Καλύβες της Χαλκιδικής.
Μου λέει κοίτα Χριστίνα δεξιά σου. Κοιτάω και βλέπω την Παναγία να στέκεται μπροστά από τον διάβολο.
Ο διάβολος να μιλάει με ένταση κακία και μίσος στην Παναγία.
Εκείνη στέκεται μπροστά του ατάραχη και υπάρχει μεταξύ τους μια απόσταση ενα κενό.

Ρωτάω τον Θεό: μπορεί να της κάνει επίθεση;
Χριστίνα μου λέει.
Εμπιστοσύνη σημαίνει οτι γνωρίζεις μέσα σου την αλήθεια και την εμπιστεύεσαι για να στέκεσαι απέναντι από τον διάβολο με αυτήν.
Τότε απλώνει το χέρι της η Παναγία βάζοντας του όριο.
Τότε εκείνη γυρίζει την πλάτη της σε αυτόν και φεύγει.
Εκείνος γιγαντώνεται αλλάζει μορφές και χρώματα και σχηματίζεται σε δύο Χ-Χ.
Το ένα πάνω στο άλλο.

Ρωτάω τι είναι αυτό και μου λέει.
ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΝΑ.
Τότε αυτό άρχισε να μικραίνει και να χάνεται και τσυτόχρονα δίπλα του να εκρήγνονται τα ηφαίστεια της γης.
Βλέπω δεξιά στην θέση που ήταν η Παναγία ψυχές να ενώνονται και αριστερά ψυχές να μάχονται και να διασκορπίζονται.
Τι γίνεται Θεέ μου λέω.
Αυτές που πηγαίνουν στην ένωση πάνε στην επιστροφή.
Και αυτές που διαχωριζονται και μάχονται στην καταστροφή.
Και εγώ τι κάνω; Απλά βλέπεις αυτά που θα συμβούν επί της γης.
Έτσι θα μείνουν τα οράματα και τα λόγια σου ως γραφόμενα της γης για να γνωρίζουν οι άνθρωποι.
Έτσι χάθηκαν τα ηφαίστεια και έμεινε το φως.

Μανουηλίδου Χριστίνα. 1/9/2016.